شبا با رویای اینکه تا چند وقت دیگه راستکیه راستکی میشه مال خود خود خودش چشماتو میبندی. میگذره با همه بدی و خوبی هایش. با همه حرف شنیدن ها و دم نزدنهایش. اون روزی میشه که صبحش از خواب پا میشی ، یه ناباوری توی وجودت موج میزنه. اما تو امیدواری. باید که باشی. تک و تنها میری آرایشگاه . یک گوشه میشینی و به عروس ها نیگا میکنی. توی دل کوچیکت برای تک تکشون آ رزوی خوشبختی میکنی. نوبت تو که میرسه کلی سفارش میکنی که بد نشه .                                   

زمان میگذره و عشقت پشت در انتظارتو میکشه. خودشو کنترل میکنه که جلوی مردم کار دستت نده . تو از شدت هیجان و شرمی که تو چشاته فقط نیگاش میکنی. توی دلت میگی کاش میشد . عاقد یک تو دو ، عاقد دو  تو سه ، عاقد سه ، تو غش میکنی. عاقد سه ، تو میگی بله.                                 

همه میرقصن ، همه میخندن ، همه دوپینگ میکنن ، اما تو فقط به عشقت نیگا میکنی. آخر شب میشه . همه پشت ماشینتون بوق بوق میکنن. همه خوشحالن. دسته گلتو از پشت پرت میکنی. بدبختی یکی دیگه شروع میشه!                                                                                          

جلوی در خونه اشکت سرازیر میشه . میگی من نمیخوام . عشقت زیر گوشت میگه : دلت میاد؟! خودتو از بغل این و اون میکشی بیرون و خودتو میسپری به شبی که در انتظارته. پاورچین و پر دلهره لبه تختت میشینی . عشقت میاد کنارت میشینه. آ روم زیر گوشت زمزمه میکنه : یادته چی کشیدیم تا این شد ؟! سرتو تکون میدی .                                                                                                         

نیگاش میکنی. یه دنیا عشق و مهربونی توی چشماش میبینی. بی اختیار خودتو میندازی توی بغل گرمش و طعم لباشو حس میکنی! چه شیرینه طعم اولین بوسه! خودتو به چشمای بی تابش میسپری. زمان میگذره. تو فراموش میشی . دل کوچیکت لگد مال میشه . اما هنوزم عاشقشی . عاشق اون نگاه گرم و بی قرارش که دیگه مال تونیست . تو یادت میاد که فراموش شدی . دل کوچیکت میشکنه و فقط با خودت میگی :

آی ،

   ای دریغ و حسرت همیشگی!!!!

انگاری یکی تو وجودمه که میگه اینی که هستی نباش

انگاری که میخواد منو از من بگیره

این چند روزه همش مامان و بابا میگن چقر چاق شدی

میگن خجالت بکش دختر هنوز ۱۸ سالت نشده

عمه همیشه ایرادگیرم میگه چقدر ورم کردی. رنگت شده عین گچ دیوار

مامانم چپ میره راست میاد میگه لباس گشاد بپوش شکمت تپل شده میزنه بیرون

چقدر این کلماتو با عصبانیت میگفت انگار نه انگار که دختری به جز من نداره!

اما تو ! چند وقته هر چی گوشیتو میگیرم میگه خاموشه در دسترس نیست. خیلی اوقاتم تا شماره ام میفته قطع میکنی یادته چقر التماست کردم؟ گفتم این کارو با من نکن. منو تنها نذار.به کی بگم چیکار کردی؟دیگه از اینکه توی  آینه به خودم نیگا کنم خجالت میکشم!

تو گفتی باشه نمیرم.گفتی تا ابد کنارتم.اما الان تو کجایی؟ کجایی که ببینی خاله زنکای دوروبرم چقدر چیز بهم میگن؟!چه جوری پیدات کنم؟ از دوستایی که عین خودتن؟ احساس بی کسی میکنم.احساس تنهایی.احساس هرزگی!!!

کی جواب این بچه ای که پس انداختیو میده؟!!!!

( این من نبودمااااااااااا!یه حس پیچیده بود!!!)

 این جا همه حقیرند

کوچکتر از آنی اند که بتوان خواندشان آدمی

این جا همه دلگیرند

و بی تو چه تنگ میگذرد نفس های بی تو بودن

آری ، دلم برایت تنگ است

تو که نگاهم میکنی ،مرا که می افروزی با هر کلامت ،

یک جای دلم آتش میگیرد

و تو نمیدانی چه بی تاب است شاپرکی که هر شب پلک به پلکم اشک میریزد!!!

بی تو بودن را تجربه کردم

با تو بودن را نیز

هیچ نبودآن دم که بودی و رفتی

شانه به شانه قدم زدن هامان زیر باران یادت هست ؟!!!

آری ، اینجا همه کوچک اند برای عشق تو

چقدر دلم برای پلک زدنهایت تنگ است!!!

 روزی سوراخ کوچکی در یک پیله ظاهر شد . شخصی نشست و ساعتها تقلای پروانه را برای بیرون آمدن از سوراخ کوچک پیله را تماشا کرد.آن گاه تقلای پروانه متوقف شد و به نظر رسید که خسته شده و دیگر نمیتواند به تلاشش ادامه بدهد.آن شخص مصمم شد به پروانه کمک کند و با برش قیچی سوراخ پیله را گشاد کرد.

پروانه به راحتی از پیله خارج شد ، اما جثه اش ضعیف و بال هایش چروکیده بود.آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد.او انتظار داشت پر پروانه گسترده و محکم شود و از جثه او مراقبت کند . اما چنین نشد! در واقع پروانه ناچار شد همه عمر را روی زمین بخزد و هرگز نتوانست با بالهایش پرواز کند.

آن شخص مهربان نفهمید که محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه قرار داده بود ، تا به وسیله آن مایعی از بدنش ترشح شود و بعد از خروج از پیله به او امکان پرواز بخشد.

گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم.اگر پروردگار مقرر میکرد بدون هیچ مشکلی زندگی کنیم ،فلج میشدیم ، به اندازه کافی قوی نمیشدیم و هرگز نمیتوانستیم پرواز کنیم!

« من به آنچه که خواستم نرسیدم ، اما آنچه که نیاز داشتم به من داده شد!!!»

خدا میدونه که چه حالی داشتم. اما بازم خواستم که منو به ازادی کامل برسونه. اما وقتی که با بقیه نوه ها افتادیم به هم و د بگو بخند...........کم کمکی حالم جا اومد.این چند روز تقریبا خوش گذشت. گر چه باید از یک سری اشک و گریه فاکتور گرفت.

حالا امروز مامانیم زنگیده میگه تو چرا شال مشکی سرت میکنی ؟!!!! کلی خنده ام گرفت. از صبح سر جلسه ای که باید حاضر میشدم حالم خوف نبود. از یک طرف تقویم خانومانه و از طرف دیگه بی خوابی دیشب و فکر و خیال و خون از بینی جاری شدن!!! تو رو خدا دلتون به حالم بسوزه. نیم ساعت نگذشته بود که بلند شدم و اومدم بیرون . جالب این جاش بود که به دستور مادر گرامی اژانس گرفتیم. اونم از کجا؟ دو تا کوچه پایینتره خونمون. ولی خدا خیرش بده که رسوندم. از بیخ و بن مرگو حس میکردم. خونه هم هیشکی نبود. یه کمی داد کشیدم بلکه خالی شم. اما وقتی مامیم زنگید یک کمی از شدت درد گریه کردم. بعد که گوشیو گذاشتم دیدم یه کوچولو بهترم. بگو اشکال کار کجا بوده!!!!!

یک چیز جالب دیگه اینکه بنده طی چند روز گذشته قریب 5 ، 6 تا مزاحم تلفنی پیدا کردم. ما که شانس نداریم ؟!!! مزاحمای آجیم اس ام اس عشقولانه میدن ، مال من جوک بی تربیتی میفرستن بی شعورااا!

یک چیز دیگه ! فیلم مجنون لیلیو دیدم. قشنگ بود. یه جاییش که حامد بهداد میاد روی ریل قطار ، قلبم داشت از جاش کنده میشد. اشکم در اومده بود . منم احساساتی!!! بعدشم یکی هی میزد تو سرش منم یکدفعه بلند گفتم الهی دستت بشکنه! خنده ام گرفته بود. مامان گرامی هم بهم توپید که ساکت باش زشته. ولی خدایی اینگده بازیگر جوون و مکش مرگما ( به جز گلزار ) داشت که وسط فیلم میخواستم از شدت هیجان بلند شم . به آجیم میگم من طاقتشو ندارم الانه که غش کنم. اخرشم که دیگه تقریبا ولو شدم!!!!

 ناز بر من کن که نازت می‌کشم تا زنده‌ام 

                        نیم جانی هست و می‌آید نیاز ازمن هنوز