چه سالی بود 86 !

پر از شکوه ، گلایه ، ترس ، شادی ، دعوا ، نا امیدی، اشک ،....

برای من که این 5 ،6 ساله روزای گندی بوده!

خدایا دوست دارم.کمکم کن تا شاد زندگی کنم. یه کاری کن که بتونم چیزایی رو که از خودم و زندگیم میخوام بدست بیارم. خدای قشنگم من ازت معجزه نمیخوام ! فقط میخوام یادم بدی که چه شکلی زندگی کنم. این توقع زیادیه که...؟!!!! میدونم که دردای من پایانی نداره ، اما کمکم کن. کمکم کن که باهاشون کنار بیام.

خدای قشنگم میدونی که چیگده آدم عاشق پیشه ای ام. من این احساسو دوست ندارم. نمیخوام دم به دقیقه به یکی دل ببندم . فقط یک کاری کن. عاشقم نکن. میدونم که الان وقتش نیست. بذار موقعی که وجودم آمادگیشو داشت. گر چه بازم میگم که راضیم به رضای تو و هر چه که به صلاحمه پیش بیار. خدایا سلامتی کااااااااملو به خانواده ام عطا کن و جون منو زودتر از اونا بگیر! ارزوی قلبیمو که میدونی چیه ؟! یک کاری کن بهش برسم . منم تمامی تلاشمو میکنم!

خدا جونم فقط دلم لک زده برای چند تا عطر مارک دار و جیییییییییگر. بین شنل سبز ، گوچی ، مونت بلک ، کنزو لئو پارک و اون یکی شنل که اسمشو نیدونم ولی بوش معرکه است خودت یکیشو انتخاب کن و از اون بالا برایم بفرست. اگه هم نشد که توی عید میرم میگیرمش.

چاکرتییییییییییییییییییییییییییییییم دربست!

قربون شکلت بشم فقط بهم آ رامش بده. اینشم برایم کافیه. خداحافظ 86 . با همه خوبیها و بدیهات ولت میکنم و میچسبم به رفیقت که داره میاد!!!!

برایم دعا کنیید. بوووووووووووووووووووووووووووووس!!! 

    ای که درفصل خزانم دیده ای بارنگ زرد 

                                            این زمستانم نبین من هم بهاری داشتم!!!

من نیکی متولد یکی از سال های خدام. مهر ماهی ام و میدونم که زنای مهر ماهی کم نظیرن ( کلی گفتماااا.منظورم به خودم نبود دیگه تا اون حد!!!) طبق یه نظر سنجی که بین دوستام داشتم ، نتایج جالبی گرفتم . یکیشون میگفت بار اولی که منو دیده بود حالش ازم بهم میخورد.فکر میکرد که خیلی مغرورم. اما اونایی که منو میشناسن میدونن که این شکلی نیستم. شاید فقط به نظر بیاد که خودمو میگیرم. درحالیکه واقا خیلی بی شیله پیله ام و دوست ندارم کسی ازم برنجه. البته در مقابل جنس مخالف یه مغرووور به تمام معنیم و به کسی رو نمیدم. عاشق رنگای بنفش و آبیم. میمیرم واسه اهنگای قدیمی مخصوصا ابی و گوگوش. موزیکای« انریکو» هم که دیگه گفتن نداره .کشته خودشو کلیه موزیکاشم . مخصوصا موزیک «دو یو نو ». عاشق زمستونم . کتاب هم مینویسم. اما فعلا شرایطش نیست که چاپشون کنم. شعر میگم و میخونم . کشته یک کتابخونه پر کتابم. با کتابام نفس میکشم. خانواده خوبی دارم . اما من همیشه خدا شاکی ام . جزو یکی از خصوصیاتمه. عصبی که بشم پاچه همه رو میگیرم. زبونم هم خدا رو شکر به تشکر و معذرت خواهی نمیگرده!

از مردای نکته بین و منطقی هم خوشم میاد. بعدشم اینکه اصلا خوشم از مردایی که به دخترا رو میدن نمیاد. به نظرم مردی جذابه که اویزونه این و اون نباشه. الانم دلم یه کمی عشقولی میخواد. نمیدونم چرا این شکلی شدم. خنده ام میگیره!

تو رو خدا کمکم کنید . من تو مقاله ام چی بگم ؟ نه اینکه خودم بلد نیستم ابراز احساسات کنم ، نمیدونم چه جوری باید به طرف مقابلمون بگیم دوسش داریم یا خواسته هامونو بهش بگیم . تورو خدا یک چیزی بگید!!!

خودم هم داغون شدم بس که به جنبه بد و غمگین هر چیزی نگاه کردم. بس که تنهایی کشیدم.بس که به همه امید دادم و هیشکی امیدوارم نکرد. هیشکی نگفت درکت میکنم. خسته شدم بس که خودمو پشت شخصیتای کتابام قایم کردم ، تا هیشکی نفهمه چی میکشم! دلم لک زده واسه خنده های از ته دل ، برای لذت بردن از زندگیم، با عشق زندگی کردن! دیگه از این عشقایی که توی دکان هر بقالی پیدا میشه کلافه شدم. به هیشکی و به هیچ عشقی اعتماد نمیکنم. عشقایی که اخرشون به اشک و....ختم میشه ، وجودمو به اتیش میکشه.                                      

دلم میخواد یکیو پیدا کنم که منو بفهمه. که درک کنه که چی میگم. منو به خاطر خودم بخواد.حالم به هم میخوره وقتی این دختر پسرارو توی کوچه . خیابون میبینم. همشون دنبال یکی میگردن که درداشونو بگن . اما نمیدونن به محض این که طرح این دوستیای بچگانه رو میریزن ، کل درداشون یادشون میره. فقط غرق در عشق کاذب جدیدشون میشن. اگه اشتباه میگم بگید. شدیم یک مشت ادم عقده ای. یکیشون پیدا نمیشه بگه دل خوش سیری چند ؟!!!!!!!!

خدایا کمکم کن. دیگه از همه چی میترسم. از زندگی کردنم ، نفس کشیدنم ، ... دیگه از این که یک ادم جدید پاشو توی زندگیم بگذاره میترسم. میدونم که تقدیر با من یکی نیست. میدونم که ،....از این که توی دلم ، به خودم اعتراف کنم که عشق یکیو دارم ، وحشت میکنم!!!!

 اما

     با این همه  

           تقصیر من نبود

                   که با این همه....

                          با این همه امید قبولی

                             در امتحان ساده ی تو رد شدم!

                                  اصلا نه تو ، نه من!

                                     تقصیر هیچ کس نیست

                                              از خوبی تو بود

                                              که من

                                                             بد شدم!       «قیصر امین پور»         

---

 کف دستام عرق میکنه، فکم و تمامی بدنم منقبض میشه، بی دلیل میخندم و اشک میریزم،آروم و قرار ندارم قلبم محکم میکوبه، دعا کنید اونی که فکر میکنم نباشه! کی میدونه من چه مرگمه؟!!! 

---

باید یه مقاله بدم راجع به اینکه چه جوری به کسی بگیم دوسش داریم یا یه چیزی ازش میخوایم.کمکم کنید! 

سلام ای غروب غریبانه دل           

                    سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی       

                   خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای شعر شبهای روشن        

                   خداحافظ ای قصه عاشقانه

خداحافظ ای ابی روشن عشق    

                   خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه   

                   خداحافظ ای داغ بر دل نشسته!!!!

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من    

                   تو را میسپارم به دل های خسته!!!!

تو را میسپارم به مینای مهتاب      

                   تورا میسپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم ، اگر شب شکسته   

                   تو را میسپارم به رویای فردا

به شب میسپارم تو را تا نسوزم   

                   به دل میسپارم تو را تا نبینم

اگر چشمه واژه از غم نخشکد   

                   اگر روزگار این صدا را نبیند

خداحافظ ای برگ و بار دل من   

                   خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی ، اگر زرد ماندم     

                    خداحافظ ای نوبهار همیشه            

شعرش فوق العاده قشنگ بود.حیفم اومد نگذارمش!!!!!  

---

دیشب رفتیم امامزاده ای که اخرین قسمت حلقه سبزو توش گرفته بودنو کشف کردیم. انگاری که داشتن توشو تغییر میدادن. از اون شکل توی فیلم که یه اتاق بود و در داشت در اومده بود ، اما هنوزم حس معنوی خوبی بهت میداد!چادرم گرفتم و رفتم طرف ضریح. یکی هم داشت مداحی میکرد. خیلی حال خوبی شدم.یک جوری شده بودم.فکر میکردم حسن نشسته توی اون اتاقک کوچیکو داره اشک میریزه. داره به تکامل میرسه. خداییش که فیلمش حرف نداشت. مخصوصا صحنه های اخرش. اون لاک پشته، پیر شدنش،...کلی گریه کردم قسمت اخرش. اون قدر که صبحش چشمام پف کرده بود.خدایا چی میشد ما هم به اون درجه از تکامل برسیم؟!!!! خدایا متشکرم بابت تمامی چیزهایی که بهم دادی، و تمامی چیزایی که بهم ندادی! شکرت قشنگم!!!